Mono Montoya zakończył karierę


Jak informują dzisiaj argentyńskie media, w wieku 42 lat karierę postanowił zakończyć bramkarz Carlos Navarro Montoya. Postać to niewątpliwie wybitna, by nie rzec legendarna. Sądzę, że popularny Mono najmocniej zapadł w pamięć kibicom Boca Juniors, bowiem był członkiem drużyny, która po 11 latach posuchy ponownie sięgnęła po mistrzostwo Argentyny, wygrywając Torneo Apertura 1992.

Szczegółowe informacje na temat przebiegu kariery naszego bohatera znaleźć można dzisiaj z łatwością. Ja, korzystając z okazji, chciałbym przypomnieć własnie owo historyczne mistrzostwo Boca. W tym celu proponuję lekturę fragmentu znakomitej książki Boquita pióra Martina Caparrosa w moim nieprofesjonalnym przekładzie (niektóre wydania mają także podtytuł: ‚Un viaje por la pasion bostera’; korzystałem z wydania drugiego z 2005 r.; str. 178 – 179). Dzisiaj część pierwsza, w której m. in. pojawia się Mono, jutro reszta. Od siebie dodałem kilka przypisów.

Oddajmy głos autorowi:

W jedną z październikowych niedziel 1992 roku wybrałem się ze znajomym na La Bombonerę, by obejrzeć spotkanie Boca – River. Przyszliśmy na stadion na długo przed meczem. Mimo to trybuna z miejscami stojącymi była już pełna. By przejść musieliśmy sporo napracować się łokciami. Zdobycie kawałka przestrzeni życiowej naprawdę nie było łatwe. W końcu zdołałem oprzeć stopy o krawędź schodka. Reszta mojego ciała, ściśnięta wśród innych ciał, zawisła w powietrzu. Dopiero wtedy zdałem sobie sprawę z tego, że do rozpoczęcia gry pozostały jeszcze trzy godziny. W tej pozycji miałem spędzić ich kolejne pięć. Miałem wtedy już ponad trzydziestkę i powątpiewałem, czy dam radę. Poza tym, czy to miało w ogóle sens? Wybór trybuny stojącej to kwestia wieku lub klasy społecznej. Często oba czynniki się łączą – zasadniczo młodzież mniej uboga robi dokładnie to co młodzież biedna, ale kończy z tym gdy dorasta. W każdym razie to nie było już dla mnie.

Gdy Manteca Martinez strzelił swojego pierwszego w karierze gola River,* ludzka lawina ruszyła w dół.** Za chwilę było jeszcze gorzej. Prowadzący zawody sędzia Loustau podyktował dla gości karnego z kapelusza. Jednak Mono Navarro Montoya dzięki spektakularnej paradzie zdołał powstrzymać Hernana Diaza. Wygraliśmy 1 – 0. Po ostatnim gwizdku na trybunie nie można było wytrzymać. Choć do końca rozgrywek pozostawało jeszcze kilka kolejek, wydawało się, że w końcu sięgniemy po tytuł.***

Maestro Tabarez był spokojnym Urugwajczykiem, który potrafił stworzyć drużynę nie dysponując oszałamiającymi nazwiskami.**** Zacznijmy od Mono Navarro Montoyi, który bronił dosłownie wszystko. Przez 825 minut pozostawał niepokonany, co jest najlepszym wynikiem w historii Boca. Dalej mamy twardzieli, współautorów tego rekordu: Sonorę, Simona, Giuntiniego i MacAllistera. Nieustępliwego Giuntę. Umiejętnie rozdzielającego piłkę Villarreala. Kreatywnych Chino Tapię i Beto Marcico. Wreszcie z przodu Mantecę Martineza i Paragwajczyka Cabanasa.

Do ostatniej kolejki Boca przystępowało z dwoma punktami przewagi nad River. Zadanie wydawało się łatwe – mecz u siebie z San Martin de Tucuman.

c.d.n.

* Urugwajczyk Sergio Manteca Martinez przyszedł do Boca argentyńską zimą 1992 roku z Defensor Sporting. Zadebiutował 9 sierpnia w meczu z Deportivo Mandiyu.

** Chodzi o świętowanie gola przez kibiców, polegające na zbiegnięciu całego sektora ku ogrodzeniu boiska.

*** Była to 10 kolejka Torneo Apertura 1992. W poprzednich 9 spotkaniach Xeneizes pięciokrotnie wygrywali (z Belgrano, Velez Sarsfield, Lanus, San Lorenzo i Argentinos Juniors) i cztertokrotnie remisowali (z Deportivo Mandiyu, Talleres, Huracan i Ferro Carril Oeste).

**** Ów maestro to oczywiście słynny urugwajski trener Oscar Washington Tabarez.

Prześlij dalej:

About Sergiusz Bober

Uważnie przygląda się Ameryce Łacińskiej przez futbolowe okulary. Autor Futbolin – bloga znanego chyba każdemu polskiemu miłośnikowi latynoskiej piłki nożnej. Kibic argentyńskiego Boca Juniors i brazylijskiego FC São Paulo.

W sieci:

Inne teksty na tierralatina.pl Strona internetowa

Jedna reakcja na "Mono Montoya zakończył karierę"

  1. Pingback: Boca Juniors mistrzem! W 1992 roku. | tierralatina.pl

Odpowiedz

Twój adres email nie zostanie opublikowany.